Ara 10 2008
U-mutlu yarınlar
Nefesi hep alırsınız ama bir anlık farkedersiniz ya nefes aldığınızı ,hani “yaşamak ne güzelmiş be”dersiniz.işte böyle bir şeydir umut.Yani hep vardır ama işte siz ya bir an farkeder ya da yapışır bırakmazsınız onu.O da siz isterseniz gelir istemezseniz yoktur.Övünmez de hiç.Ne de mütevazıdır nasıl da bilir haddini.Ama biz onu isterken haddimizi aşarız bazen.Bazen?Umut etmeyi de karıştırdık iyice.Sallayıp bıraktığımız.saldım çayıra hesabı boşverdiğimiz işlerde de umut arar olduk.İyi,güzel.Ne var bunda değil mi?Hayır.Umut mütvazı dedik tamam.Ama umut özel olmak ister.Her anınızda değil de birkaç güzel anınızda sevincinizin kaynağı olup haklı olarak azıcık övgü bekler sizden.Her boş işte oturup da”umut ettim olmadı,mahvoldum,bittim.”"umudum kalmadı fani dünyadan……..Ferdi baba misali karalar bağlayıp onu yok saymanızı istemez.Sövgü beklemez.
