B İ Z İ M D E R G İ

Ne yazmalı şimdi? Nerden başlamalı?Alışılagelmiş söylemlerden uzak bir şeyler yazmayı deneyeceğim.Bir günü daha kutlamanın onurunu yaşadık arkadaşlarımızla,öğrencilerimizle birlikte.Bazen hüzünlendik,bazen gururlandık.Kutlamalar aldık,çiçekler aldık.Bunlar için herkese ayrı ayrı teşekkür ediyorum.Akşam haberlerinin çoğunda günün anlamına ilişkin görüntüler vardı:Şehit öğretmenler,işsiz öğretmenler,ek iş yapan öğretmenler,huzur evlerinde kalan öğretmenler…Örnekler çok fazlaydı, tümünü aklımda tutamadım.Bunları ibretle ve üzülerek izledim.Her şey bitince kendimle ve anılarla baş başa kaldım.

Hangi öğretmen vardır ki, yetiştirdiği binlerce öğrencisinden biri olan bir görevlinin karşısına geldiğinde-görevi ne olursa olsun-azarlanmayan?

Hangi öğretmen vardır ki, ekonomik yetersizlikleri yüzünden yetiştirdiği öğrencilerinin karşısında ezi ezim ezilmeyen?

Ve hangi öğretmen vardır ki, bütün bu olumsuzluklara karşın görevini her şeyin üstünde saymayan?

Devamını Oku »

Dünyada ‘Başöğretmen’sıfatlı tek lider ATATÜRK’tür.Ülkemizde öğretmenlere en büyük değeri yine Ulu Önderimiz Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK vermiştir.Bakanlar kurulu 11.11.1928 günü yaptığı toplantıda Ata’ya Ulus Okulları Başöğretmenliği sanını verdi. 24 Kasım ,Atatürk’ün Millet Mektepleri Başöğretmenliğini kabul ettiği gündür.
Başöğretmen Atatürk, öğretmenlerin Ulusal Kurtuluş Savaşı’nda gösterdikleri etkinliği hep övmüştür. Atatürk yeni Türkiye’nin yaratılmasında öğretmenlere büyük görevler düştüğü inancındaydı. Çağdaş bir ulus olmamız için eğitimin yaygınlaşması gereğine inanıyordu. Bu nedenle Atatürk “Ulusları kurtaracak olan yalnız ve ancak öğretmenlerdir.”diyerek,öğretmene verdiği önemi ve duyduğu saygıyı en güzel biçimde belirtmiştir.
Atatürk’ün 100. Doğum yıldönümü olan 1981 yılında, 24 Kasım’ın her yıl Öğretmenler Günü olarak kutlanması kararlaştırıldı.

Devamını Oku »

BEYAZLARLA GÜLÜMSEYİN BİZE

Yüzünüzden tatlı gülüş eksik olmasın,
Ne olur siyah giyme,
Beyazlarla gülümse bize.

Beyaz gömleğinizi giyin yine,
Barışı hatırlatın bize.
Ne olur siyah giyme,beyazlarla gülümse.

Devamını Oku »

En çok bu mevsimde belli eder kendini
En çok bu mevsimde dokunur insana.
Bu mevsimde sessiz çığlıklar attırır ayrılanlara…
Bu mevsimde
SON BAHARDA.
Hüzün kapındadır.
Aslında her anında.
Yalnızken yanında
Otobüs duraklarında
Başucunda.
Dökülen yaprakların hışırtısında
Kısa telefon konuşmalarında
Bakışlarında.
Teninde,
Kalbinde.
İşte;
Bu mevsimde…Ayşenur Özgan
(12 sosyal B)

Hani zor zamanlar vardır ya
Biz farkında olmadan karşımıza çıkan
Ve içine sürükleyen.
Aslında kimse istemez bu zaman diliminin içinde bulunmayı…
Ama çaresiz kabul eder.
İşte böyle zamanlar da anlaşılır
İnsanoğlunun değeri.
Meğersem böyle zamanlar da yanında olan dostlarınmış.
Gerçek dostların…
Yanına gelen,
Derdini dinleyen,
Yarana merhem olan,
DOSTLARINMIŞ…
GERİSİ BOŞMUŞ BEN DE ANLADIM…Ayşenur Özgan

(12 sosyal B)

70 yıl oldu.Bu yetmiş yılda onu ne kadar anladık, doğrusu bilemiyorum.Gerçek anlamda onun dediklerini doğru anlamış ve yapmış olsaydık galiba ulusça yerimiz burası olmazdı.

Toplumun her kesimine ayrı ayrı mesajlar verdi;ama anlamamakta ısrar ettik.

”Gençler, Cumhuriyeti biz kurduk,onu yaşatacak olan sizlersiniz.” dedi, biz bunun büyük sorumluluk olduğunu kavrayamadık.Sadece ”İZİNDEYİZ” diyerek bol bol izin yaptık gece gündüz çalışmamız gerekirken.Bol bol nutuk atıp her ölüm yıldönümünde biraz daha duygusallaştık. Her canlı gibi onun da ölümünün doğal olduğunu bir türlü anlayamadık ya da bize anlatmadılar.Oysa sıradan istekleri vardı kendi ve ülkesi için.Falih Rıfı’nın dediği gibi: ”İyi olursa,bir yaylaya çıkmak,orada artık yalnız serin kaynak suları ve süt içmek özlemi içindeydi.” Ne kadar insancıl bir istek!

Devamını Oku »

‘‘SELAMÜN HELLO”diyerek başlamak istiyorum satırlarıma.Belki de bir mektuptur yazdığım, ben de bilmiyorum”ÇÜMKÜM”ne olduğunu.”RELAX” olmaya davet ediyorum sizi, kormayın pek yermeyeceğim.”PERFECT” bir yazı olmayacak belki de bu ama; ”I THİNK”lerimi içerecek, bana göre ”REEL”olanları gösterecek.”OK” geçelim artık değineceklerime…

Evde,yolda,özellikle televizyonda,her yerde bir hengamedir almış başını gidiyor.Herkes bir şeyleri berbat etme çabasında ki,bunların başını götürenlerden biri de dilimizdir ne yazık!İnanın insan bu ”WC” işini bu kadar başarılı yapabilir. Diyorum ya her yerde,herkeste bir çaba halini almış artık dili mahvetme eylemi.Normal bir günümü anlatayım mesela size ki,siz de görün tuvaletlerin nasıl dolu olduğunu!

Devamını Oku »

Yolda bir kız gördüm.

Çok mahsundu.

Sebebini soramadım

Belki de bu şehirde sürgün kalmıştır.

Belki de yüreğinde hiç dinmeyen

Rüzgarlar vardı.

Devamını Oku »

İnsanlar vardır , şafak vaktinde doğar, gün batarken ölürler.Unutmayın ki dünya sandığımız kadar büyük değildir.İki paralık güneşe aldanıp da sonra karda ayazda kavrulup gitmeyelim. İnsan öyle biryerle buluşacak ki girişi olan fakat çıkışı olmayan bir yer ,ruhumuzun bedenden ayrılıp kavuştuğu yerdir. Oraya büyük, küçük hep gideceğiz.

Devamını Oku »

Büyük Türk,ulu önder Mustafa Kemal Atatürk’ün aramızdan ayrılışının 70.yıldönümünde,Ata’mızı saygıyla andık.Saat 8:30′ da okul bahçesine inildi,sıra olundu.Saat 9:05′te siren sesi ile beraber saygı duruşu yapıldı,ardından İstiklal Marşı okundu.Kız Meslek Lisesi ile beraber yapılan törende Kız Meslek Lisesi müdürü günün anlam ve önemini belirten konuşmayı yaptı.Okulumuz 12-SOSYAL-B sınıfından Rahime arkadaşımız “Yıkın Heykellerimi”adlı şiiri okudu.Meslek lisesi öğretmenleri ve öğrencileri tarafından atatürkle ilgili şiir ve yazılar okundu.Okulumuz 11-TM-B sınıfı korosunun Atatürk’ün sevdiği şarkıları seslendirmeleri ile tören sona erdi.Ata’m!Giderek belirlediğin hedefe yaklaştığımız,yaklaştıkça yüceldiğimiz yolumuzda sönmez ışığımızsın!Ruhun şad olsun!

Özlem nedir? Hasret mi? Sevdiğini aramak mı ? Birinin adı mı? Yoksa sen mi? Bilmiyoruz ve sadece özlüyoruz ve galiba özlenmek istiyoruz unutmak ya da unutulmak istemez hiç bir insan Bu yüzden özlem der durur…

Son günlerde her şey tersine döndü.Neredeyse artık sağımız sol ,solumuz sağ olacak; yönümüzü şaşırdık.Güneş doğudan mı doğuyor, batıdan mı?Daha o kadar değil ama gerçekten de doğaya bir şeyler oluyor.İlkokulda öğrendiğimiz mevsim adları sanki değişiyor gibi.Yani artık “sonbahar,kış,ilkbahar,yaz”,içlerinden birini en çok sevdiğimiz mevsimler bize küstü.Kasım’dayız diyoruz ama yaz mı kış mı belli değil.Doğa kesinlikle küstü bize.Peki niye?Niye gelmiyor kış?Niye yağmurda ıslanamıyoruz?Niye arabalar çamur sıçratmıyor üstümüze?Sanki bunlar olurken çok hoşumuza gidiyordu ya olmayınca arar olduk.Her neyse yine de insan yağmur yağdıktan sonra etrafa yayılan toprağın kokusunu içine çekmeyi,güllerin üstündeki o damlacıkları seyretmeyi özlüyor.Belki de yazın kıymetini kış ile,kışın kıymetini yaz ile anlıyorduk.biri diğerini özletiyordu ama günü gününe geliyordu.Peki şimdi niye gecikti?Niye bir türlü gelmek bilmiyor?kış saklambaç mı oynuyor?

Devamını Oku »

Uykuya dalmışım, bir tek umudum vardı

Seni bir daha görmek

O geceydi bana iki kelime sayıklamıştın

Peki, neydi o kelimeler?

Devamını Oku »

Gözlerim gökyüzüne dalmıştı.Seni arıyordu her bir göz kırpışım.

Bulutlar seyrine dalmış.

Hava yavaş yavaş kararmakta

Zaman geçtikçe geçiyordu

Ama sen yoktun başucumda.

Peki neredeydin?

Devamını Oku »

Bir zamandır ki buAşk yağmur, yağmur aşk gibi

Aşkı kaybettim aşk güz

Güz yağmur gibi.

Sandım ki hiç bitmeyecek.

Damarlarımdaki kan

Kalbimdeki atış gibi

Hiç dinmeyecek.

Devamını Oku »