Tem
15
2009
leyla_es
Mutluluk da istemezdi inan yağmurlu gözlerin özlemi olmayı,hüzün çok mu meraklıydı sanki derin düşüncelere dalmış gözlere?İstenmemeye bu kadar yakıştırmadı kendini kara günler ve inan kara günün veya talihin sıfatı olmayı umutsuz kalplerden öğrendi.
Ya gözyaşı?Onu da yanaklarına hasret de öyle mi akar sandın?Rüzgar sadece uğultu mu senin için?Oysa haykıramadıklarını ne de güzel taşır sen söylemeden istediğin yere.Ya güneş?Güneşi dünyanı aydınlatmak için mi doğuyor sandın?Sen, ruhunun aydınlığını karartan güneş!Sen kendi içini aydınlatamadıktan sonra,kabahati güneşe atmanın ne faydası var?
Hele tebessüm,kırık kalplerin “dokunmayın parçalanırım”simgesi olmayı hiç istemedi.Asaletin tebessümü varken pervasız kahkahalara açık değildi kapısı.Ve tebessüm bu kadar aşağılanmayı hakketmiyordu.
Kalbin sesiyse eğer gülüş,duyanların hiçbiri hor görmez emin ol!
”İçin”ler,”senin için”olduğu sürece değerlidir.Hiçbir edat önemsemedi “için”i.Zaten tek başına hak iddia etmiyordu için.Seninle güzeldi.”Senin için”…
Ve pişmanlık her küstahlığın mazur görülme sebebi sayılmayı;bir zafer olduğunu ve ödülü affını almayı unutarak öğrendi.
Hoşçakallar en uzun vedalarda her şeyi anlatan tek kelimeyken,susup gitmek aldı yerini.Yeri dolmadı ;ama gelenin açtığı boşluk da anlattı zamanla her şeyi…
Unutulmuş saygılara,
ertelenmiş hayatlara ve kaçırılmış mutluluklara,
iki söz arası pişmanlıklara,
Selam olsun!!!!!
LEYLA ES
£€Y£@
Şub
12
2009
leyla_es
Gecenin körü,sabahın körü,körü oğlu körü.Gün içinde sık sık kullanırız bunları.belki de şimdi -yok artık elinin körü- diyeceksiniz ama yalan mı.kullanıyoruz işte.Rica ederim inkar etmeyelim.
Asla inkar edemeyeceğimiz bir başka husus daha var.Şimdi neden böyla yazıya pat die-körü körüne-sabahın,gecenin,elinin köründen başladığımı merak ediyorsunuzdur.E başlayalım o zaman.
Hayat ne kadar da monoton değil mi?Eskiden her şey ne kadar da saf temiz ,güzelmiş.Şimdi nerede o eski günler? Devamını Oku »
Şub
12
2009
leyla_es
Bencil insan…Hayır.?BENCE?bencil insan yoktur.Habersiz de olsa paylaşır bir şeylerini ya da düşünür mutlaka kendinden başka birilerini de.Bana bana hep bana der ama yine de paylaşır.Dünyanın en bencil yaratığı bile bencilliğini paylaşır diğer bencillerle.
Diğer insanlarla insanlık sıfatını payaşır.
Onlardaki kaş,göz bencilde de vardır.
Bencilcik de sever,üzülür,güler,ağlar…Duyguarını paylaşır.
-üzer,güldürür,ağlatır-
Bencil de umut eder.
bencil de doğmuştur
ölecektir.
Devamını Oku »
Oca
12
2009
tale_yuzgec
Şair şiirine vurgun.
Bende sana annem.
Şiir sözlerevurgun
Bense sesine.
Şair kelimelere saklar duygularını
Bense yüreğime.
Toprak yeşile vurgun
Yeşil toprağa.
Bense senin sevgine.
Bulut yağmura vurgun
Yağmur buluta.
Bende sana.
Güneş dünyaya vurgun
Dünya güneşe.
Bende senin hayaline.
Yıldızlar karanlığa vurgun
Karanlık yıldızlara.
SEN ÖLÜME VURGUNSUN.
BENDE SANA ANNEM…
Oca
12
2009
tale_yuzgec
Bilmiyorum şimdi nerdesiniz.Yazın açan papatya kokan yerlerde veya hangi kardelenlerin öğretmenisiniz.Onlarla devam ediyorsunuz yolunuza.Onlara siz öğretiyorsunuz, güzeli çirkini.Onlarla atıyor kalbiniz hep.Üzüntülerinizle , mutluluklarınızla onların yanındasınız.Onlarla paylaşacaksınız bunları ,bizlerle değil.Yine bir okul başlangıcıydı fakat siz yoktunuz yanımda.Sizi çok özledim öğretmenim bilemezsiniz.Ne olursunuz bir defa yüzünüzü görsem, o tatlı nağme gibi gelen sesinizi duysam .Olmuyor kader öyle bir savurdu ki öğretmenim ,içine aylar ,yıllar sığdırdı.Hasretiniz öyle bir büyüdü ki Devamını Oku »
Oca
12
2009
tale_yuzgec
Sevdiğim tek çiçektin .
Güz olunca çektin gittin.
Onsuz hayat zindan gibi.
Seversen severim dedi.
Olmuyor sensiz
Senin sevginden eksik
Sevgin bağrımda sessiz
Kocaman bir delik.
Oca
04
2009
tale_yuzgec
Günahları olmayacak kadar masumdular
İnsanlar bir zaman.
Umulmayacak kadar derin düşünürdü.
Tek yaşamalarla dolu değildi insan hayatı.
Bütün dünyayı sevginin renklerine boyayıp
Mazide kalan insanlar
Nerdesiniz? Devamını Oku »
Oca
02
2009
tale_yuzgec
Kimi zaman insanlar ,
Eskiye demir atmak isterler.
Tıpkı yelkenli gemi misali ;
Canım dediklerin eskide kaldı.
Dostum dedigin düşmanın oldu.
Bu zamanda bak sana neler oldu.
Ama artık nafile;
Sonsuzluga bırakmış yelkenlin.
Sadece yarınların var.
Bugünlerin dünler olacak,
Dünlerde zamanın .
Ama yarınların azrailin gelene kadar sürecek.
Belki mutlu belki pişman.
Ama dost ama düşman .
Ama çoçuk ama yaşlı .
Herşey artık eskide kaldı.
Ara
10
2008
leyla_es
Nefesi hep alırsınız ama bir anlık farkedersiniz ya nefes aldığınızı ,hani “yaşamak ne güzelmiş be”dersiniz.işte böyle bir şeydir umut.Yani hep vardır ama işte siz ya bir an farkeder ya da yapışır bırakmazsınız onu.O da siz isterseniz gelir istemezseniz yoktur.Övünmez de hiç.Ne de mütevazıdır nasıl da bilir haddini.Ama biz onu isterken haddimizi aşarız bazen.Bazen?Umut etmeyi de karıştırdık iyice.Sallayıp bıraktığımız.saldım çayıra hesabı boşverdiğimiz işlerde de umut arar olduk.İyi,güzel.Ne var bunda değil mi?Hayır.Umut mütvazı dedik tamam.Ama umut özel olmak ister.Her anınızda değil de birkaç güzel anınızda sevincinizin kaynağı olup haklı olarak azıcık övgü bekler sizden.Her boş işte oturup da”umut ettim olmadı,mahvoldum,bittim.”"umudum kalmadı fani dünyadan……..Ferdi baba misali karalar bağlayıp onu yok saymanızı istemez.Sövgü beklemez.
Devamını Oku »
Kas
24
2008
mtasyurek
Ne yazmalı şimdi? Nerden başlamalı?Alışılagelmiş söylemlerden uzak bir şeyler yazmayı deneyeceğim.Bir günü daha kutlamanın onurunu yaşadık arkadaşlarımızla,öğrencilerimizle birlikte.Bazen hüzünlendik,bazen gururlandık.Kutlamalar aldık,çiçekler aldık.Bunlar için herkese ayrı ayrı teşekkür ediyorum.Akşam haberlerinin çoğunda günün anlamına ilişkin görüntüler vardı:Şehit öğretmenler,işsiz öğretmenler,ek iş yapan öğretmenler,huzur evlerinde kalan öğretmenler…Örnekler çok fazlaydı, tümünü aklımda tutamadım.Bunları ibretle ve üzülerek izledim.Her şey bitince kendimle ve anılarla baş başa kaldım.
Hangi öğretmen vardır ki, yetiştirdiği binlerce öğrencisinden biri olan bir görevlinin karşısına geldiğinde-görevi ne olursa olsun-azarlanmayan?
Hangi öğretmen vardır ki, ekonomik yetersizlikleri yüzünden yetiştirdiği öğrencilerinin karşısında ezi ezim ezilmeyen?
Ve hangi öğretmen vardır ki, bütün bu olumsuzluklara karşın görevini her şeyin üstünde saymayan?
Devamını Oku »
Kas
22
2008
mehmet_arslantas
Dünyada ‘Başöğretmen’sıfatlı tek lider ATATÜRK’tür.Ülkemizde öğretmenlere en büyük değeri yine Ulu Önderimiz Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK vermiştir.Bakanlar kurulu 11.11.1928 günü yaptığı toplantıda Ata’ya Ulus Okulları Başöğretmenliği sanını verdi. 24 Kasım ,Atatürk’ün Millet Mektepleri Başöğretmenliğini kabul ettiği gündür.
Başöğretmen Atatürk, öğretmenlerin Ulusal Kurtuluş Savaşı’nda gösterdikleri etkinliği hep övmüştür. Atatürk yeni Türkiye’nin yaratılmasında öğretmenlere büyük görevler düştüğü inancındaydı. Çağdaş bir ulus olmamız için eğitimin yaygınlaşması gereğine inanıyordu. Bu nedenle Atatürk “Ulusları kurtaracak olan yalnız ve ancak öğretmenlerdir.”diyerek,öğretmene verdiği önemi ve duyduğu saygıyı en güzel biçimde belirtmiştir.
Atatürk’ün 100. Doğum yıldönümü olan 1981 yılında, 24 Kasım’ın her yıl Öğretmenler Günü olarak kutlanması kararlaştırıldı.
Devamını Oku »
Kas
22
2008
mehmet_arslantas
BEYAZLARLA GÜLÜMSEYİN BİZE
Yüzünüzden tatlı gülüş eksik olmasın,
Ne olur siyah giyme,
Beyazlarla gülümse bize.
Beyaz gömleğinizi giyin yine,
Barışı hatırlatın bize.
Ne olur siyah giyme,beyazlarla gülümse.
Devamını Oku »
Kas
17
2008
aysenur_ozgan
En çok bu mevsimde belli eder kendini
En çok bu mevsimde dokunur insana.
Bu mevsimde sessiz çığlıklar attırır ayrılanlara…
Bu mevsimde
SON BAHARDA.
Hüzün kapındadır.
Aslında her anında.
Yalnızken yanında
Otobüs duraklarında
Başucunda.
Dökülen yaprakların hışırtısında
Kısa telefon konuşmalarında
Bakışlarında.
Teninde,
Kalbinde.
İşte;
Bu mevsimde…Ayşenur Özgan
(12 sosyal B)
Kas
17
2008
aysenur_ozgan
Hani zor zamanlar vardır ya
Biz farkında olmadan karşımıza çıkan
Ve içine sürükleyen.
Aslında kimse istemez bu zaman diliminin içinde bulunmayı…
Ama çaresiz kabul eder.
İşte böyle zamanlar da anlaşılır
İnsanoğlunun değeri.
Meğersem böyle zamanlar da yanında olan dostlarınmış.
Gerçek dostların…
Yanına gelen,
Derdini dinleyen,
Yarana merhem olan,
DOSTLARINMIŞ…
GERİSİ BOŞMUŞ BEN DE ANLADIM…Ayşenur Özgan
(12 sosyal B)
Kas
17
2008
mtasyurek
70 yıl oldu.Bu yetmiş yılda onu ne kadar anladık, doğrusu bilemiyorum.Gerçek anlamda onun dediklerini doğru anlamış ve yapmış olsaydık galiba ulusça yerimiz burası olmazdı.
Toplumun her kesimine ayrı ayrı mesajlar verdi;ama anlamamakta ısrar ettik.
”Gençler, Cumhuriyeti biz kurduk,onu yaşatacak olan sizlersiniz.” dedi, biz bunun büyük sorumluluk olduğunu kavrayamadık.Sadece ”İZİNDEYİZ” diyerek bol bol izin yaptık gece gündüz çalışmamız gerekirken.Bol bol nutuk atıp her ölüm yıldönümünde biraz daha duygusallaştık. Her canlı gibi onun da ölümünün doğal olduğunu bir türlü anlayamadık ya da bize anlatmadılar.Oysa sıradan istekleri vardı kendi ve ülkesi için.Falih Rıfı’nın dediği gibi: ”İyi olursa,bir yaylaya çıkmak,orada artık yalnız serin kaynak suları ve süt içmek özlemi içindeydi.” Ne kadar insancıl bir istek!
Devamını Oku »
